روح شهيد را مىدهد . وقتى كه روح بزرگ شد ، به تن مىگويد من مىخواهم به اين خون ارزش بدهم . شهيد به چه كسى مىگويند ؟ روزى چقدر آدم كشته مىشوند ؟ مثلًا هواپيما سقوط مىكند و عده‌اى كشته مىشوند ، چرا به آنها شهيد نمىگويند ؟ چرا دور كلمهء « شهيد » را هاله‌اى از قدس گرفته است ؟ چون شهيد كسى است كه يك روح بزرگ دارد ، روحى كه هدف مقدس دارد ، كسى است كه در راه عقيده كشته شده است ، كسى است كه براى خودش كار نكرده است ، كسى است كه در راه حق و حقيقت و فضيلت قدم برداشته است . كار « شهيد » شهيد به خون خودش ارزش مىدهد . يك نفر به ثروت خودش ارزش مىدهد و به جاى آنكه ثروتش در بانكها ذخيره باشد ، آن را در يك راه خير مصرف مىكند كه هر يك ريالش با مقياس معنا بيش از صدها هزار ريال ارزش داشته باشد ؛ ثروت خود را به صورت يك مؤسسهء عامّ المنفعهء مفيد فرهنگى ، مذهبى و اخلاقى درمىآورد و با اين عمل به آن ارزش مىدهد . ديگرى به فكر خودش ارزش مىدهد ؛ به خودش زحمت مىدهد و يك كتاب مفيد و اثر علمى به وجود مىآورد . ديگرى به ذوق فنى خودش ارزش مىدهد و صنعتى را در اختيار بشر قرار مىدهد . ديگرى به خون خودش ارزش مىدهد ؛ در راه بشريت خون خودش را فدا مىكند . كداميك بيشتر خدمت كرده‌اند ؟ شايد خيال كنيد علما يا مخترعين و مكتشفين و ثروتمندان بيشتر به بشر خدمت كرده‌اند ؛ خير ، هيچ كس به اندازهء شهدا به بشريت خدمت نكرده است ، چون آنها هستند كه راه را براى ديگران باز مىكنند و براى بشر آزادى را به هديه مىآورند ، آنها هستند كه براى بشر محيط عدالت به وجود مىآورند كه دانشمند به كار دانش خود مشغول باشد ، مخترع با خيال راحت به كار اختراع خودش مشغول باشد ، تاجر تجارت كند ، محصل درس بخواند و هر كسى كار خودش را انجام بدهد . اوست كه محيط [ مناسب ] را براى ديگران به وجود مىآورد . مثَل آنها مثل چراغ و مثل برق است ؛ اگر چراغ يا برق نباشد ما و شما چه‌كار مىتوانيم انجام دهيم ؟ . قرآن كريم پيغمبر را تشبيه به يك چراغ مىكند ؛ بايد چراغ باشد تا ظلمتها از ميان برود و هر كسى بتواند به كار خودش مشغول باشد . چقدر عالى گفته است اين